Nawigacja
Główna
Forum
Biografie
Bannery
Szukaj
Kontakt
Fraszki
Ankieta
Twój kierunek na podróż marzeń to:

Wyspy Karaibskie

Wyspy Kanaryjskie

Australia

Japonia

Wyspa Wielkanocna

Ameryka Północna

Ameryka Południowa

Afryka

Indie

Inne

Przyjaciele
-Zaproszenia
-Podziękowania dla gości
Aktualnie online
Gości online: 34

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 3,123
Najnowszy użytkownik: Danielll

Wiersze, wierszyki i opowiadania

Portal poetycki Wierszek.pl. Dodaj swoje wiersze!

Tworzysz, ale nie ma kto cię NAPRAWDĘ wysłuchać i ocenić? Chcesz podzielić się swoją twórczością, poznać twórczość innych, zasięgnąć cennych rad, które pozwolą ci się udoskonalić? Chcesz wziąć udział w konkursach, a może i wygrać któryś? Chcesz poznać wartościowych ludzi? Dobrze trafiłeś! Tylko tu w przyjaznym gronie naprawdę złapiesz wiatr w żagle! Pomożemy zmienić bryłę w oszlifowany diament, a to wszystko w sympatycznej atmosferze, bez złośliwych docinków! Dołącz do przyjaciół po artystycznym fachu! Zapraszamy!

Boks reklamowy
Nawigacja
Artykuły » Rozstanie » Miasto i brzeg
Miasto i brzeg
Miasto i brzeg
W oddali zostało me miasto i brzeg.
Z dziewczyną w pamięci rozstanie.
A tutaj już morze: szum wiatru, krzyk mew
- i okręt od brzegów wciąż dalej.

To będzie na morzu prawdziwy nasz chrzest
- i pierwsze tak długie pływanie...
Bo nasza jest młodość. Przed nami jest rejs,
co wejdzie na zawsze nam w pamięć.

I myśli mi nagle odbiegły gdzieś hen
- gdzie dom moja krew, gdzie rodzina,
dziewczyna jak sen (ma włosy jak len)
Ach! Długo by długo wspominać.

.....

Wtem bosman mnie wyrwał z zadumy i snu
Hej chłopcze! Czuj duch, oraz szkołę:
tu morze i Neptun a Neptun jest tu
- tak sędzią jak prokuratorem.

Może w otchłań cię strącić i ryba cię zje
- więc słuchaj nauki bosmana...
(byś wracał radośnie, gdzie ojców jest brzeg,
gdzie dom twój, gdzie jest ukochana).

Patrz śmiało jak falę - okrętu tnie dziób.
Czyść pokład, wiąż lin grube końce,
szyj żagle... nie będzie daremnym twój trud: 
wilkiem (morskim) bądź swym obrońcą.

Neptun ceni pokorę, odwagę i śpiew.
Przezorność i przygotowanie.
Stań załogą, gdy morze okaże swój gniew
i rozpuści kipiące bałwany.

Z(a)wiąż linę, ster trzymaj, i-znów zwijaj żagle
pamiętaj z nauki bosmana: 
jak burza - nadeszła tak może też nagle
wiatr zelżeć, wyciszyć się fala.

...

W oddali zostało me miasto i brzeg,
z dziewczyną w pamięci rozstanie.
A tutaj jest morze: z załogą nasz śpiew
- (i) wieczorne rozmowy z bosmanem.

2007 r.
Napisane przez WIKTOR BULSKI dnia maj 21 2017
Komentarze
Brak komentarzy. Może czas dodać swój?
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.


Ekipa portalu Wierszek.pl:

1. Administrator główny Neonex - zarządzanie stronką od spraw technicznych i organizacyjnych.
2. Administrator główny Edit - moderowanie, publikowanie, edytowanie prac i newsów, zarządzanie portalem od strony organizacyjnej.
3. Administrator główny Resor - moderowanie, publikowanie, edytowanie prac i newsów, zarządzanie portalem od strony organizacyjnej.
4.Administrator piotrus88 - moderowanie, publikowanie, edytowanie prac i newsów, zarządzanie portalem od strony organizacyjnej.


Wierszek.pl - wiersze, wierszyki.

Administracja nie odpowiada za wiersze dodane przez użytkowników!

Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Ostatnie artykuły
Mów do mnie jeszcze
Czucie
Do D.
SAMOTNOŚĆ
Echa roztrwonionych ...
Wpadliśmy
[zbyt długo]
Chcę pieszczoty
Co nieco stuknięty
Księżniczka
Pstryk!
Zawsze pierwsze
pragnienia
Słowa są początkiem
Po drugiej stronie s...
Po omacku
Srebrna końcówka zimy
Zatrzymaj sie
Kulipotech
Nie Od Dziś
Pani Twardowska
Pamięci księdza Twar...
Twoje słowa
Buciki
MOC ŻYCIA
Świst
Letnie fantazje tęsknot
Sex
Akt oskarżenia
Metafizyka
Zamiast
A może tak inaczej...
Wygnani poeci
Ostatni kwiat nadziei
Błękit
13 grudnia
zorza
kontrola
fragmenty
Wywczasy
Nie zastąpią
Znamię
Zobaczymy
Biały Kruk
szeptem
Ciało kobiety
Ból istnieje
Taka piękna
Ludzie z Alfa Centauri
okropieństwa