Wiersze, wierszyki i opowiadania

Portal poetycki Wierszek.pl. Dodaj swoje wiersze!

650 000 godzin

Dźwięk zamknięty w ciszy sztormie na tysiąc pajęczych skrzypiec rozpisany.
W głuchym trzepocie skrzydeł gołębich utkano chwilę niknącą przed świtem.
Ten jeden taniec motyli po zmroku, jak pocałunek ostatni zawieszony na sznurku
W ostatniej dekadzie dusz potępionych, co giną w niebiańskim worku.
Wśród dziko brzmiących mar odbicia, wśród luster pobitych w serc zamazanie
I słodkich trucizn, co je do wina dolano, i gorzkich winogron w to wino zlanych,
Jak ptaki pobladłe na autostradach nieba, wisi wśród sklepień na atłasie rozlany,
Jak księżyc, co wschodzi za dnia jednolity i słonce grzebiące płótna przed-nocy,
Bo nawet najdłuższe ludzkie życie trwa jedynie sześćset pięćdziesiąt tysięcy godzin.

~^~ bo ostatnio dużo pisze się o umieraniu. Z mojej perspektywy, wygląda to tak...

Przeczytaj inne wiersze na naszej stronie!

Komentarze

#1 | Hrabina dnia lipiec 30 2010 17:25:52

Forma powoduje to, że ciężko się czyta,
wręcz przedziera się przez słowa.
Brakuje w nich czegoś co bardziej zwróci uwagę
i sprawi że całość nie wyda się... nudna?

pozdrawiam serdecznie

#2 | olobolo dnia lipiec 30 2010 20:13:12

Mi się podoba , zwłaszcza końcówka .
Ciekawe ile mi zostało z tych z tych sześciuset pięćdziesięciu
tysięcy godzin ? muszę to przemyśleć i sobie obliczyć .pozdrawiam.

#3 | ciszadobra dnia lipiec 31 2010 00:25:36

Z formą niestety ciężko mi się rozstać...
Przepraszam

Mam do niego słabość z powodu kilku elementów, ale musze przyznać, że rzeczywiście mogłam dopracować go troszkę, nom trudno...

#4 | buziaczek177 dnia lipiec 31 2010 13:48:11

Mozna w nim znalezc malutka nutke ,ktora plynie z wrazliwego serca poety oraz iskierke natchnienia jakie daje sile i chec tworzenia.Popracuj nad strona techniczna swojego utworu tak aby forma mogla byc przyjemna dla czytelnika.Zobaczysz troszke wysilku i ladu w wersach przynosi wielkie efekty.Pozdrawiam serdecznie

#5 | Hipertrofia dnia sierpień 01 2010 11:32:53

"Dźwięk zamknięty
W ciszy sztormie
Na tysiąc pajęczych
Skrzypiec rozpisany

W głuchym trzepocie
Skrzydeł gołębich
Utkano chwilę
Niknącą przed świtem

Ten jeden taniec motyli
Po zmroku
Jak pocałunek ostatni
Zawieszony na sznurku

W ostatniej dekadzie
Dusz potępionych
Co giną w niebiańskim worku
Wśród dziko brzmiących mar odbicia
Wśród luster pobitych w serc zamazanie

I słodkich trucizn
Co je do wina dolano
I gorzkich winogron
W to wino zlanych

Jak ptaki pobladłe
Na autostradach nieba
Wisi wśród sklepień
Na atłasie rozlany,

Jak księżyc o wschodzi
Za dnia jednolity
I słonce grzebiące płótna
Przed-nocy

Bo nawet najdłuższe
Ludzkie życie trwa
Jedynie sześćset pięćdziesiąt
Tysięcy godzin"

-widziałabym to w takiej formie-

Dla mnie treść jest kapitalna.