Nawigacja
Główna
Forum
Biografie
Bannery
Szukaj
Kontakt
Fraszki
Ankieta
Twój kierunek na podróż marzeń to:

Wyspy Karaibskie

Wyspy Kanaryjskie

Australia

Japonia

Wyspa Wielkanocna

Ameryka Północna

Ameryka Południowa

Afryka

Indie

Inne

Przyjaciele
-Zaproszenia
-Podziękowania dla gości
Aktualnie online
Gości online: 38

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 3,123
Najnowszy użytkownik: Danielll

Wiersze, wierszyki i opowiadania

Portal poetycki Wierszek.pl. Dodaj swoje wiersze!

Tworzysz, ale nie ma kto cię NAPRAWDĘ wysłuchać i ocenić? Chcesz podzielić się swoją twórczością, poznać twórczość innych, zasięgnąć cennych rad, które pozwolą ci się udoskonalić? Chcesz wziąć udział w konkursach, a może i wygrać któryś? Chcesz poznać wartościowych ludzi? Dobrze trafiłeś! Tylko tu w przyjaznym gronie naprawdę złapiesz wiatr w żagle! Pomożemy zmienić bryłę w oszlifowany diament, a to wszystko w sympatycznej atmosferze, bez złośliwych docinków! Dołącz do przyjaciół po artystycznym fachu! Zapraszamy!

Boks reklamowy
Nawigacja
Artykuły » Miłość » Do Niej
Do Niej
Że mnie kochała, raz mi napisała.
Podobno mówiły też o tym ptaki.
Lecz ona sama jak grób milczała.
Gdyby dawała choć jakieś znaki...

Tylko dlaczego mnie okłamywała?
Dlaczego nie dała swej dłoni w potrzebie?
Pomoc od innej osoby dostałem.
Wtedy to właśnie na oczy przejrzałem.

Kto nie chce nic dawać, ni pomóc w potrzebie;
Ten nigdy, przenigdy nie znajdzie się w niebie.
Napisane przez rafalko dnia luty 10 2009
Komentarze
#1 buziaczek177

dnia luty 11 2009 16:51:24
Fajny wierszyk pełen uczuć smutku żalu To swego rodzaju wyznanie podoba mi się jak ktoś powie że faceci nie maja uczuć nie zgodze sie super wiersz
#2 rafalko

dnia luty 12 2009 11:31:57
Bardzo dziękuję z Twój komentarz Smile
Jest bardzo trafny.
Niestety tak już jest - brzydsza płeć wg ogólnie panujących wzorców powinna ukrywać uczucia, by nie zostać posądzonym o mazgajstwo, ew. nieudacznictwo.
Pisałem go z myślą o tym, by "obudzić" osobę, do której był kierowany (12 lat temu...). A ta nawet na niego nie zareagowała...
#3 Edit

dnia luty 12 2009 12:07:50
Ty w swoim wierszu uczuć nie ukrywałeś SmileA jezeli ktoś nie zareagował to może nie był tego wart.Pozdrawiam i czekam na inne Twoje prace.
#4 buziaczek177

dnia luty 12 2009 12:10:05
Ważne że czas leczy rany i wszystko kiedyś mija nie trać nigdy tej wrażliwości jaką masz w sobie bo to piękna cecha u męźczyzn pozdrawiam
#5 buziaczek177

dnia luty 13 2009 11:57:03
Czesc rafalko nie ma za co Twoj wiersz na to zasluguje buziaki
#6 rafalko

dnia marzec 20 2009 10:16:10
siwabiala, Ciebie odstraszają rymy - okej. Na pewno łatwiej pisze się bez rymów... Pisać prosto to wielka zaleta, być w konwencji oznacza nawiązanie do klasyki - spróbuj kiedyś! Dobrze, że to nie do Ciebie pisałem kiedyś ten wiersz - nigdy bym sobie takiego błędu nie wybaczył. Ja też nie przepadam za Twoją "twórczością" - tyle, że nie uważam, by trzeba było Cię o tym informować. Bardzo mnie cieszy, że wiersz ten był czytany ponad 800 razy - to jest dla mnie najlepszy komentarz tego utworu. Również pozdrawiam!
#7 rafalko

dnia marzec 20 2009 12:03:02
A co Cię tak w tym wierszu poruszyło, że zdecydowałaś się go skomentować? Nieprzeciętna przeciętność? Czy też ta najbardziej przeciętna z możliwych przeciętności?
Nikt nie każe Ci piać peanów na temat żadnego wiersza. Dziwi mnie tylko, że tracisz swój czas na ocenianie czegoś, co Twoim zdaniem jest przeciętne. I że akurat ten wiersz sobie wybrałaś - ciekawe dlaczego, skoro zamieściłem go 40 dni temu? Nie widziałaś go wcześniej?
Jest tyle wierszy, których nikt nie chce oceniać. Nawet autorzy do tego zachęcają, proszą. A Ty, akurat teraz, zdecydowałaś się ocenić mój wiersz - mam to odbierać jako zaszczyt? Przywilej?
Jeśli coś mi się nie podoba, po prostu przestaję czytać i idę dalej. Szkoda czasu na przeciętność! Gdybym miał oceniać wszystkie przeciętności, jakie w życiu spotykam, zabrakłoby mi czasu na samo życie... Tylko piękno warte jest podkreślania - od tego są właśnie wiersze! Jeśli treść nie jest piękna, to może choćby forma? A może autor specjalnie napisał coś przeciętnego wiedząc, że to nie Miłość go skłania do napisania wiersza?
Publikuję po to, by sprawić innym przyjemność, radość, natchnąć ich o działania. I, co mnie bardzo cieszy, są tacy ludzie, których porusza to, co piszę. I to mi wystarczy. Chyba, że to, co piszę, kogoś denerwuje... Tak też się zdarza.
#8 rafalko

dnia marzec 23 2009 10:35:25
Ale ktoś mi zrobił reklamę... Przez weekend urosło do ponad 1000 czytań!!!

Szkoda tylko, że komentatorka nie umiała oddzielić własnych odczuć (chętnie ich słucham) od uogólnień (są niedopuszczalne, szczególnie, gdy jest choćby jedna osoba, która twierdzi inaczej). Ale czego miałbym się spodziewać od osoby, która nie przywiązuje wagi ani do ortografii, ani do zasad savoir vivre'u...

Nie życzę nikomu takich komentatorów.
#9 Nika

dnia marzec 31 2009 21:26:30
Hmm... Pisałeś o moim wierszu a więc byłam ciekawa Twoich... Powiem tyle bo nie lubię się rozpisywać, że bardzo fajny wiersz jasne myśli przesłanie... Hmmm może mało osobistych uczuć ale Twoje dzieło Smile) Pozdro
#10 rafalko

dnia kwiecień 23 2009 09:24:59
Nika, czasem to, o czym się nie pisze, widać z kontekstu. Ale wiersz ten nie miał być żadnym wyznaniem, jak to ktoś wcześniej skomentował. To wyrażenie żalu, bezsilności, zawiedzionego zaufania, niewiary w to, co stało się tuż przed powstaniem tego wiersza. A też dla mnie ten wiersz był sposobem na "odreagowanie", na wyrzucenie złych emocji, które spowodowała osoba, która tak bardzo mnie zawiodła. Każde słowo w tym wierszu przypomina mi ten żal - mimo upływu lat.
Wiersz był kierowany do osoby, która znała te wszystkie konteksty. W końcu dość długo byliśmy, jak mi się wydawało, razem. Nawet, gdy ten utwór pisałem, jeszcze byliśmy "razem" (choć razem nigdy nie byliśmy..) - jeszcze miała szansę na "poprawę".

Z drugiej jednak strony, nigdy nie uważałem, by poprzez wiersz można było wyznawać komuś uczucie - to się robi bezpośrednio! Twarzą w twarz - patrząc w te cudowne oczy. To właśnie ta odwaga również świadczy o sile uczucia...
Ja codziennie jej wyznawałem co czułem. A byliśmy razem ponad rok. Nie było jednak odzewu... Tak, jak brak było odzewu na ten wiersz...

Długo wychodziłem z dołka po zakończeniu tej znajomości.
Ale teraz wiem, że to była jedyna możliwa droga.
Dla mnie ten wiersz jest jak pożółkłe zdjęcie - nigdy go nie będę poprawiał, bo dla mnie ma wartość muzealną.

Pozdrawiam Cię, Nika. Twoje wiersze działają na mnie w przedziwny sposób... Cały czas czekam na następne.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.


Ekipa portalu Wierszek.pl:

1. Administrator główny Neonex - zarządzanie stronką od spraw technicznych i organizacyjnych.
2. Administrator główny Edit - moderowanie, publikowanie, edytowanie prac i newsów, zarządzanie portalem od strony organizacyjnej.
3. Administrator główny Resor - moderowanie, publikowanie, edytowanie prac i newsów, zarządzanie portalem od strony organizacyjnej.
4.Administrator piotrus88 - moderowanie, publikowanie, edytowanie prac i newsów, zarządzanie portalem od strony organizacyjnej.


Wierszek.pl - wiersze, wierszyki.

Administracja nie odpowiada za wiersze dodane przez użytkowników!

Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Ostatnie artykuły
Mów do mnie jeszcze
Czucie
Do D.
SAMOTNOŚĆ
Echa roztrwonionych ...
Wpadliśmy
[zbyt długo]
Chcę pieszczoty
Co nieco stuknięty
Księżniczka
Pstryk!
Zawsze pierwsze
pragnienia
Słowa są początkiem
Po drugiej stronie s...
Po omacku
Srebrna końcówka zimy
Zatrzymaj sie
Kulipotech
Nie Od Dziś
Pani Twardowska
Pamięci księdza Twar...
Twoje słowa
Buciki
MOC ŻYCIA
Świst
Letnie fantazje tęsknot
Sex
Akt oskarżenia
Metafizyka
Zamiast
A może tak inaczej...
Wygnani poeci
Ostatni kwiat nadziei
Błękit
13 grudnia
zorza
kontrola
fragmenty
Wywczasy
Nie zastąpią
Znamię
Zobaczymy
Biały Kruk
szeptem
Ciało kobiety
Ból istnieje
Taka piękna
Ludzie z Alfa Centauri
okropieństwa